جغرافیا

بکوش,زندگیت سرگذشت در گذشت آرزویت نباشد

در مورد باران اسیدی و تاثیرات آن

یکی از مشکلات جدی محیط زیست که امروزه بشر در اکثر نقاط جهان با آن درگیر است، باران اسیدی می‌باشد. باران اسیدی به پدیده‌هایی مانند مه اسیدی و برف اسیدی که با نزول مقادیر قابل توجهی اسید از آسمان همراه هستند، اطلاق می‌شود.

باران هنگامی اسیدی است که میزان Ph آب آن کمتر از 6/5 باشد. این مقدار Ph بیانگر تعادل شیمیایی بوجود آمده میان دی‌اکسید کربن و حالت محلول آن یعنی بی‌کربنات

( Hco3 ) در آب خالص است.

باران اسیدی دارای نتایج زیانبار اکولوژیکی می‌باشد و وجود اسید در هوا نیز بر روی سلامتی انسان اثر مستقیم دارد. همچنین بر روی پوشش گیاهی تأثیرات نامطلوبی می‌گذارد.



دید کلی

در چند دهه اخیر میزان اسیدیته آب باران، در بسیاری از نقاط کره زمین افزایش یافته و به همین خاطر اصطلاح باران اسیدی رایج شده است. برای شناخت این پدیده سوالات زیادی مطرح گردیده است که به عنوان مثال می‌توان به این موارد اشاره کرد: چه عناصری باعث تغییر طبیعی باران می‌شوند؟ منشا این عناصر چیست؟ این پدیده در کجا رخ می‌دهد؟

معمولا نزولات جوی به علت حل شدن دی‌اکسید کربن هوا در آن و تشکیل اسید کربنیک بطور ملایم اسیدی هستند و Ph باران طبیعی آلوده نشده حدود 6/5 می‌باشد. پس نزولاتی که به مقدار ملاحظه‌ای قدرت اسیدی بیشتری داشته باشند و Ph آنها کمتر از 5 باشد، باران اسیدی تلقی می‌شوند.

تاریخچه

پدیده باران اسیدی در سالهای پایانی دهه 1800 در انگلستان کشف شد، اما پس از آن تا دهه 1960 به دست فراموشی سپرده شد. «اسمیت» در سال 1873 واژه باران اسیدی را برای اولین بار مطرح کرد. او پی برد که ترکیب شیمیایی باران تحت تاثیر عواملی چون جهت وزش باد ، شدت بارندگی و توزیع آن ، تجزیه ترکیبات آبی و سوخت می‌باشد. این محقق متوجه اسید سولفوریک در باران شد و عنوان نمود که این امر ، برای گیاهان و اشیا واقع در سطح زمین خطرناک است.

«موتا» و «میلو» در سال 1987 عنوان داشتند که دی‌اکسید کربن با اسید سولفوریک و اسید نیتریک عوامل اصلی تعیین کننده میزان اسیدی بودن آب باران هستند، چرا که در یک فاز آبی به صورت یونهای نیترات و سولفات در می‌آیند و چنین یونهایی به آب باران خاصیت اسیدی می‌بخشند.



عوامل موثر در اسیدیته باران

آب باران هیچگاه، کاملا خالص نبوده و با پیشرفت صنعت بر ناخالصی‌های آن افزوده شده است. ناخالصی طبیعی باران بطور عمده ناشی از نمک‌های دریایی است و گازها و دودهای ناشی از فعالیت انسان در فرآیند ابرها دخالت می‌کنند.

آتش‌سوزی جنگل‌ها نیز، از جمله عواملی است که در میزان اسیدیته آب باران نقش دارد. فرآیندهای بیولوژیکی، آتشفشانی و فعالیت‌های انسان، مواد آلوده کننده جو را در مقیاس محلی، منطقه‌ای و جهانی در فضا منتشر می‌کنند. به عنوان مثال، در صورت وجود جریانات باد در نواحی صنعتی، مواد خارج شده از دودکش‌های کارخانه‌ها در سطح وسیعی در فضا پراکنده می‌شوند.

اسیدهای موجود در باران اسیدی

اسیدهای عمده در باران اسیدی، اسید سولفوریک و اسید نیتریک می‌باشند. بطور کلی این اسیدها به هنگام حمل توده هوایی که آلاینده‌های نوع اول مثل و را دربر دارند، بوجود می‌آیند. از این رو معمولا محل نزول باران اسیدی دورتر از منبع آلاینده‌ها می‌باشد. باران اسیدی یک مشکل آلودگی است که به علت حمل دوربرد آلاینده‌های هوا توسط باد حد و مرز جغرافیایی نمی‌شناسد.

منابع تولید دی‌اکسید گوگرد

بطور کلی در مقیاس جهانی بیشتر بوسیله آتشفشان‌ها و توسط اکسایش گازهای گوگرد حاصل از تجزیه گیاهان تولید می‌شود. این دی‌اکسید گوگرد طبیعی معمولا در قسمتهای بالای جو انتشار می‌یابد. بنابراین غلظت آن در هوای پاکیزه ناچیز می‌باشد. منبع عمده تولید ناشی از فعالیتهای انسانی احتراق زغالسنگ می‌باشد.

دی‌اکسید گوگرد بوسیله صنعت نفت به هنگام پالایش نفت یا تصفیه گاز طبیعی مستقیما یا به صورت در هوا انتشار می‌یابد. بیشتر کانیهای با ارزش در طبیعت به صورت سولفید یافت می‌شود. بنابراین هنگام استخراج و تبدیل آنها به فلز آزاد مقداری در هوا آزاد می‌شود و در اثر ترکیب با ذرات ریز بخار آب به تبدیل می‌گردد و در اثر کاهش دما در قسمتهای بالای جو به صورت باران اسیدی به زمین برمی‌گردد.

منابع تولید اکسیدهای نیتروژن

در هوای غیر آلوده به مقدار کم در اثر ترکیب اکسیژن و نیتروژن موجود در هوا هنگام رعد و برق، وجود دارد و همچنین مقداری هم از رها شدن اکسیدهای نیتروژن از منابع زیستی حاصل می‌شود، اما که به عنوان آلاینده جوی محسوب می‌شود، از نیروگاهها و دود اگزوز خودروها ناشی می‌شود.

باران اسیدی در آمریکای جنوبی

پیرامون معضل باران اسیدی، به ویژه در مورد مناطق صنعتی که میزان Ph کمتر از 3 دارند، تاکنون مقالات زیادی منتشر شده است. با وجود این بعضی از محققین معتقدند که برخی از این مقالات مستند نیستند و Ph طبیعی باران توسط فعالیتهای مختلف انسانی ، چنان تغییر می‌کند که تعیین یک استاندارد، غیرممکن می‌باشد. در ارتباط با این مطلب می‌توان مثالهایی از آمریکای جنوبی زد. جایی که میزان Ph آب باران ، هم در جنگلهای آمازون و هم در شهرهای سائوپائولو و ریدوژانیرو و باربر 7/4 است. در جنگل آمازون موارد زیر در اسیدی شدن تاثیر اساسی دارند:

- یدسولفوریک که خود از اکسید شدن سولفید هیدروژن (از مواد فرار مناطق مردابی) تشکیل می‌شود.

- ید آلی که از سوختن مواد آلی بوجود می‌آید.



عملکرد و آثار بارانهای اسیدی که بطور طبیعی مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است، ما را به سوی رخدادها زیستی فاجعه‌آمیز هدایت می‌کند. با وجود اینکه این پدیده منشا طبیعی دارد، محققان بر این باورند که عملکرد انسان در این رابطه بسیار تاثیر گذار است.



باران قلیائی

نکته مهمی که باید به آن اشاره کرد، این است که در بعضی از مواقع ، Ph آب باران حتی در جو بسیار آلوده هم در 5،6 ثابت باقی می‌ماند. دانشمندان این مسئله را به حضور ترکیبات قلیائی در کنار اسید نسبت می‌دهند.

چنانچه میزان ترکیبات قلیائی شدیدا افزایش یابد، Ph باران به بیش از 7 نیز می‌رسد. در این صورت به جای باران اسیدی ، باران قلیائی خواهیم داشت. ضمنا گروهی از عناصر شیمیایی در جو وجود دارند که حالت اسیدی را طی واکنشهایی خنثی می‌کنند. خاک بیایانها ، منبع طبیعی و با ارزش این عناصر قلیایی است. از جمله منابع غیرطبیعی عناصر قلیایی آلوده کننده جو می‌توان به کارخانه‌های تولید کننده سیمان و فعالیتهای استخراج معادن اشاره نمود.

اثرات بوم شناختی باران اسیدی

آلاینده‌های نوع اول هوا مانند و آب باران را چندان اسیدی نمی‌کنند، اما این آلاینده‌ها می‌توانند طی چند ساعت یا چند روز به آلاینده‌های نوع دومی مثل و تبدیل شوند که هر دو در آب بسیار انحلال پذیر و جز اسیدهای قوی می‌باشند. در واقع تمام قدرت اسیدی در باران اسیدی، به علت وجود این دو اسید است.

میزان تأثیر باران اسیدی بر روی حیات زیست شناختی در یک منطقه به ترکیب خاک و صخره سنگی که در زیر لایه سطحی زمین آن منطقه واقع است، بستگی دارد. مناطقی که در زیر لایه سطحی زمین گرانیت یا کوارتز دارند، بیشتر تحت تاثیر قرار می‌گیرند، زیرا خاک وابسته به آن ، ظرفیت کمی برای خنثی کردن اسید دارد. چنانچه صخره سنگی در زیر لایه سطحی زمین از نوع سنگ آهک یا گچ باشد، اسید بطور موثر خنثی می‌شود، زیرا کربنات کلسیم به صورت باز عمل کرده و با اسید وارد واکنش می‌شود.

تاثیر روی اکوسیستم آبی

دریاچه‌های اسیدی شده به علت شسته شدن سنگها بوسیله یون هیدروژن دارای غلظتهای بالای آلومینیوم هستند. قدرت اسیدی بالا و غلظتهای بالای آلومینیوم عامل اصلی کاهش جمعیت ماهیهاست. ترکیب زیست شناختی دریاچه‌های اسیدی شده به شدت دچار تغییر می‌شود و تکثیر ماهیها در آبهای دارای قدرت اسیدی بالا کاهش می‌یابد. وقتی Ph خیلی پایین‌تر از 5 باشد، گونه‌های اندکی زنده مانده و تولید مثل می‌کنند. آب دریاچه‌های اسیدی شده اغلب زلال و شفاف می‌باشد و این به علت از بین رفتن زندگی گیاهی و جانوری این دریاچه‌ها می‌باشد.

تاثیر روی گیاهان و جنگلها

تاثیر باران اسیدی بر روی جنگلهای و محصولات کشاورزی را به دشواری می‌توان تعیین کرد. ولی با این وجود بررسیهای آزمایشگاهی حاکی از این هستند که گیاهان زراعی رشد یافته در شرایط بارانهای اسیدی رفتار متفاوتی نشان می‌دهند. محصولات برخی افزایش یافته و محصولات گروهی کاهش می‌یابد.

آلودگی هوا اثرات بدی روی درختان دارد. اسیدی شدن خاک ، مواد غذایی موجود در آن را شسته و از بین می‌برد. باران اسیدی که در جنگلها می‌ریزد، ازن و سایر اکسنده‌های هوا ، که درختان جنگلی در معرض آنها قرار دارند، تاثیر نامطلوبی روی درختان و پوشش گیاهی می‌گذارد و این تاثیرات نامطلوب وقتی با خشکسالی ، دمای بالا و بیماری و … همراه باشد، ممکن است باعث خشک شدن درختان شود.

جنگلهای ارتفاعات بالا بیش از همه تحت تاثیر ریزش باران اسیدی هستند. قدرت اسیدی در مه و شبنم بیش از باران است، زیرا در مه و شبنم آبی که موجب رقیق شدن اسید شود، کمتر است. درختان برگ ریز که با باران اسیدی آسیب می‌بینند، به تدریج برگهای خود را از بالا به پائین از دست می‌دهند و اکثر برگهای خشک شده در بهار بعدی تجدید نمی‌شوند.

بعضی از اثرات مهم باران های اسیدی که «فومارو» در سال 1997 نیز به آنها اشاره کرده است، عبارتند از:

مضر برای انسان: ایجاد تنگی نفس ، برونشیت ، التهاب ریه ، آنفلوآنزا و سرماخوردگی

تخریب جنگلها: ریختن برگها ، تخریب ریشه توسط باکتریها، کاهش روند رشد ، تقلیل میزان محصول دهی ، کم شدن قدرت حیات.

خطرناک برای دریاچه‌ها: مرگ صدها گونه زیستی

تسریع در خوردگی مواد : خوردگی وسایل نقلیه و بناهای تاریخی

باران اسیدی چیست؟
باران اسیدی به دو نوع بارش تر (باران-مه وبرف) و خشک (ذرات معلق اسیدی) اطلاق می‌شود.

بطور کلی باران اسیدی را می توان اینگونه تعریف کرد: "باران یا سایر نزولاتی که غلظت آلاینده های سولفات و نیترات در آن ها بیش از حد معمول و پ.هاش ان ها بیشتر از 6/5 باشد. "

باران اسیدی را می توان نتیجه مستقیم خودپالایی هوا دانست. بعبارت دیگر قطره های آب یعنی سازندگان ابرها به طور پیوسته ذرات معلق و گازهای محلول در آب را جذب کرده و به همین دلیل به هنگام شروع بارش ناپاکی های هوا از جمله ترکیبات نیتروژن و سولفات شسته شده و به اسید سولفوریک و اسید نیتریک تبدیل شده و از جو جدا شده و وارد لیتوسفر وهیدروسفر می شوند.

دی‌اکسید گوگرد و اکسیدهای ازت در هوا با اکسیژن و بخار آب ترکیب شده و اسیدهای سولفوریک و نیتریک را بوجود می‌آورند. این مواد اسیدی ممکن است فواصل دور را با باد غالب طی کرده و بصورت باران اسیدی ببارند.بارندگی های اسیدی بصورت باران یا برف یا... می باشد. بیش از%65 بارش های اسیدی بعلت وجود سولفات و %35 دیگربعلت وجود ترکیبات نیتروژن دار است.

کدام مناطق در معرض باران های اسیدی قرار دارند؟

تا چندی پیش چنین تصور می شد که باران اسیدی یک مشکل اروپایی است اما امروزه می دانیم که باران اسیدی همه کشورهای صنعتی را تحت تاثیر قرار می دهد. آمریکا کانادا آلمان انگلستان و کشورهای اسکاندیناوی بطور جدی با این مشکل مواجه هستند. مناطقی از آسیا نیز در برابر باران اسیدی آسیب پذیرند.از جمله ژاپن کره ی شمالی و جنوبی جنوب چین بخش کوهستانی و جنوب غربی هند.در تهران نیز پ.هاش اسیدی بطور عمده در مناطق شمال شرقی تهران گزارش شده که به عنوان مثال می توان از ایستگاه های شمیران و پارک وی نام برد که بعلت کم بودن بافر مثل کلسیم و منیزیم است. پایین ترین پ.هاش گزارش شده در تهران8/3 می باشد.


در مورد دریای خزر

تاریخچه

دریای خزر که در گذشته به نامهایی چون خاواینسکی، دریای هیرکانیان، دریای جرجان

 (گرگان)، بحر مازندران بحر آبسکون و بحر قانیا، نامیده می‌شد، بزرگ‌ترین دریاچه رو.ی

 زمین است. این دریای بسته که در شمال کوهزایی آلپ- هیمالیا قرار گرفته،

 باقیمانده‌ای از دریای پاراتتیس است که بر پایه پژوهش های زمین شناسان روسی،

 حدود 11000 سال پیش، پس از جدایش از دریاهای سیاه ومدیترانه، مستقل شده

 است.

وسعت

دریای خزر، با وسعت حدود 436000 کیلومتر مربع، 1200 کیلومتر طول و 220 تا 550

کیلومتر پهنا دارد. و حجم آب آن افزون بر 77000 کیلومتر مکعب است. گودی این دریا در

 بخش شمالی، 10 تا 12 متر و در بخش میانی، تا 770 متر است و گودترین نقطه آن در

 بخش جنوبی، تا 1000 متر تیز می رسد. سطح آب دریاچه در حدود 26 تا 28 متر

 (برحسب سالهای مختلف) از سطح آب دریاهای آزاد، پایینتر است این دریا از طریق ولگا

 و همچنین کانال ولگا- دن که مجهز به حوضچه های تنظیم سطح آب و برقراری هم ترازی

 آب است، به طور غیر مستقیم با دریای بالتیک و دریای سیاه ارتباط دارد.

ریخت شناسی

بخش شمالی خزر، شیب بسیار ملایم دارد. دو بخش میانی و جنوبی، با یک

برجستگی زیر آبی به نام برجستگی سرت در حد فاصل دماغه باکو و خلیج قره بغاز

 (ترکمنستان) با امتداد شمال غربی- جنوب شرقی از یکدیگر جدا میَ‌شوند این

 برجستگی، ادامه کوههای قفقاز است و ژرفای آب روی آن از 200 متر، تجاوز نمی‌کند.

 این برجستگی، مانع جریان آب، در سطح دریاچه نیست.

حجم آب

بیش از دو سوم حجم آب دریای خزر در بخش جنوبی است. نزدیک به یک سوم از آب در

 بخش مرکزی و فقط حدود 0.1 درصد به بخش شمالی تعلق دارد.

رسوبات بستر

به دلیل ناهمگنی ریخت بستر، گسترش رسوبهای وارده، ناهماهنگ است. سالانه

 رودهای وارده، به ویژه ولگا حدود 90 میلیون تن رسوب را وارد دریاچه می‌کنند که در آنها،

 سیلت از همه بیشتر است و همراه با دیگر انواع (ماسه، رس کربناتی دانه ریز) ستبرای

 قابل توجهی را تشکیل می‌دهند. ستبرای رسوبات نرم بستر دریای خزر را از 40 متر در

نقاط شمالی و مرکزی تا حدود 1200 متر در بخش جنوبی برآورد کرده‌اند.

گل فشان ها و گریفون های خزر

در بخش جنوبی دریای خزر به ویژه در جمهوری آذربایجان و ترکمنستان محدوده آبی

 شمال غربی بندرانزلی و در شمال بندر ترکمن (منطقه داشلی برون و قزل تپه) به ویژه

 از دیدگاههای نشانه های مثبت وجود نفت و گاز، در خور توجه‌اند. آن گل فشان ها حدود

 70 درصد گل فشانهای دنیا را تشکیل می‌دهند و. ابزاری خوب در پی‌جویی های نفتی

 به شمار می‌آیند. در هر حال، باید گفت که به دلیل فورانهای ناخواسته هنگام حفاری،

 می‌توانند مخاطره آمیز باشند.

دمای آب

دما در تابستان تقریبا در همه جا برابر است. ولی در زمستان، بخش شمالی دریای خزر

 (دست کم چهار ماه) دمای زیر صفر دارد و یخبندان است در صورتیکه در جنوب آن،

 هیچگاه یخبندان نمی‌شود و متوسط دما 509+ درجه سانتیگراد است.

تغییرات سطح آب

شواهد تاریخی نشان داده که سطح آب دریای خزر، همیشه در نوسان بوده است. اعداد

 گزارش شده، متفاوت است در مجموع به نظر می‌رسد که بین بالاترین و پایین ترین

 سطح آب، 9 متر اختلاف وجود داشته است به دلیل وسعت زیاد، تغییرات سطح آب دریا،

 بر تغییرات آب و هوایی و حتی پستانداران پیرامون اثرگذار است. عوامل تاثیرگذار در بالا

 آمدن سطح دریا، عبارتند از: عوامل کوتاه مدت طبیعی (مانند چرخه های آب و هوایی و

 افزایش دمای زمین) و عوامل مصنوعی (جلوگیری از تبخیر در قره بغاز، ورود فاضلاب

 شهری).

پی سنگ

دریای خزر ناهمگن و قابل تقسیم به سه بخش شمالی، مرکزی و جنوبی است که با

 گسل های اصلی موجود در پی سنگ از یکدیگر جدا شده‌اند. پی سنگ بخش شمالی

 از نوع پوسته نیمه اقیانوس- سکوی قاره‌ای پرکامبرین روسیه است که چین هایی با

روند شمالی- جنوبی دارد. بخش مرکزی، دارای پی سنگ هرس نین ، با ویژگیهای

 قاره‌ای و روند شمال غربی- جنوب شرقی است. بخش جنوبی دارای پی سنگ بازالتی

 با ستبرای 15 تا 20 کیلومتر است که با پوسته گرانیتی محصور داشته است.

ترکیب شیمیایی

آب خزر از نوع منیزیم، کلسیم و سولفات است و میزان نمک های محلول آن بین 12 تا

 13 گرم در لیتر است که به تقریب یک سوم شوری آب دریاهای آزاد و اقیانوس هاست.

 شیرین ترین بخش آن مربوط به نواحی نزدیک به مصب رودخانه ولگا و شورترین بخش

 آن مربوط به خلیج قره بغاز بوده است که در آن تبخیر بیش از ورودی آب به آن است.

توان هیدروکربنی خزر

نخستین گزارش مستند درباره توان هیدروکربن خزر، به سده سیزدهم میلادی باز

 می‌گردد. نفت، به طور رسمی در سال 1869 از بخش خشکی و در سال 1945 از بخش

آبی باکو استخراج شد و تاکنون تعداد 21000 حلقه چاه در مناطق اکتشافی (خشکی و

دریا) حفر شده است. جدا از میدان های نفتی خزر شمالی و خزر میانی خزر جنوبی

 یکی از منابع اصلی اکتشاف و تولید نفت و گاز دریای خزر است. در خزر جنوبی، سنگ

 مخزن اصلی بهره ده به سن پلیوسن زیرین- میانی است. سنگ مخزن فرعی آن،

رسوبات ماسه‌ای سازند آبشرون به سن کواترنر پیشین می‌باشد.


ایران

 

جمهوری اسلامی ایران

 

پرچم ایران نشان ملی ایران
پرچم نشان ملی ایران

 

جایگاه کشور ایران روی نقشه

 

 

ایران کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقهٔ خاورمیانه است. نام رسمی آن

 جمهوری اسلامی

 ایران و پایتخت آن تهران است. پهناوری این کشور ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع

 (۱۸ام درجهان) است و بر

پایهٔ آمار سال ۱۳۸۵ هجری خورشیدی، ۷۰ میلیون و ۴۷۲ هزار تن جمعیت داشته‌است و

هرساله حدود

 یک میلیون تن به جمعیت این کشور افزوده می‌شود. 

در شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان، و ترکمنستان؛ در شرق با افغانستان و

 پاکستان؛ و در غرب با

 ترکیه و عراق مرز زمینی دارد و همچنین دارای مرز دریایی در شمال با دریای خزر و در

جنوب با خلیج

فارس و دریای عمان است، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در

 جهان هستند.

نظام سیاسی ایران برپایهٔ قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ (بازنگری ۱۳۶۸) پایه‌ریزی

 شده‌است. بالاترین

 جایگاه رسمی ایران پس از انقلاب، ولایت فقیه است که اکنون در اختیار سید علی

 خامنه‌ای است.

 اسلام دین رسمی، تشیع مذهب رسمی و فارسی زبان رسمی ایران است. ایران به

 عنوان یک

 سرزمین و یک ملت دارای تاریخی کهن است و یکی از تاریخی‌ترین کشورهای جهان به

 شمار می‌رود.

ایران به واسطه قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا دارای موقعیتی راهبردی است. این

 کشور از اعضای

 سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی، اوپک و سازمان اکو

 است. ایران یک

 قدرت منطقه‌ای در جنوب غربی آسیا است و جایگاهٔ مهمی را در اقتصاد جهانی به دلیل

 در اختیار داشتن

 صنعت نفت، صنعت پتروشیمی و گاز طبیعی برای خود بدست آورده‌است.

 

وجه تسمیه

واژهٔ ایران در فارسی باستان «آئیریانا» و در فارسی میانه به شکل «اِران» (erān) بوده،

 و برگرفته از شکل

‌ قدیمی «airya nama» و به معنای «سرزمین مردمان اصیل» است. در کردستان ایران

 هنوز ایران با همان

 نام کهن «اِران» تلفظ می‌شود. در اسناد تاریخی کردستان نیز همواره از این نام

استفاده‌شده‌است.

واژهٔ «آریا» در زبان‌های اوستایی، فارسی باستان و سانسکریت به ترتیب به شکل‌های

 «اَیریه» (airya)،

 «اَریه» (āriya)، «آریه» (arya) به کار رفته‌است. همچنین در زبان سنسکریت «اریه»

 (ariya) به معنی

سَروَر و مهتر و «آریکه» (aryaka) به معنی مَردِ شایستهٔ بزرگداشت و حرمت است و

آریایی به‌زبان

اوستایی «ائیرین» (airyana) و به زبان پهلوی و فارسی دری «ایر» خوانده می‌شود و

 ایرج به زبان آریایی "

airya" است. ایر در واژه به‌معنی «آزاده» و جمع آن «ایران» به‌معنی «آزادگان» است.

نام ایران در لغت به معنی «سرزمین آریاییان» است و مدت‌ها پیش از اسلام نیز نام

 بومی آن نیز ایران،

اران، یا ایرانشهر بود.، البته از ۶۰۰ سال پیش از میلاد تا ۱۳۱۴ (۱۹۳۵) در میان اروپاییان

 با نام «پرشیا»

 شناخته می‌شد. که در سال ۱۳۱۴ در شرف تأسیس لیگ ملل با درخواست رسمی

رضاشاه پهلوی

 همان نام بومی کشور (ایران) در عرصهٔ جهانی هم مورد کاربرد قرار گرفت. نام «پرشیا»

 همچنان برابر نام

 ایران است و در زبان‌های اروپایی به دلیل سابقه تاریخی - فرهنگی‌اش کاربرد دارد، اما

 در اخبار سیاسی

 بیشتر نام ایران به کار برده می‌شود.

 

جغرافیا

 

 
پراکندگی ناهمواری‌ها در ایران
 

ایران در شرق با افغانستان و پاکستان؛ در شمال شرقی با ترکمنستان، در بخش میانی

 شمال با دریای

خزر، در شمال غربی با جمهوری آذربایجان و ارمنستان؛ در غرب با ترکیه و عراق؛ و

سرانجام در جنوب با

آب‌های خلیج فارس و دریای عمان همسایه‌است.

از دید طبیعی ایران از شمال به رود اترک، دریای خزر و رود ارس، از خاور به کوه‌های

هندوکش و کوه‌های

 باختری دره سند، از باختر به دامنه‌های باختری کوه‌های زاگرس و حوضه آبریز اروندرود و

 از جنوب به خلیج

 فارس و دریای عمان محدود است. بیش از نیمی از ایران کویری و نیمه کویری است.

حدود یک سوم ایران

 نیز کوهستانی است و بخش کوچکی از ایران (شامل جلگهٔ جنوب دریای خزر و جلگهٔ

خوزستان) نیز از

جلگه‌های حاصلخیز تشکیل شده‌است. بلندترین کوه ایران نیز دماوند (۵۶۷۱ متر)

می‌باشد. از دید

 جغرافیایی، غربی‌ترین شهر ایران کلیساکندی؛ شرقی‌ترین شهر جالق؛ شمالی‌ترین

شهر پارس آباد؛ و

 جنوبی‌ترین شهر چابهار است.

 

استان‌ها

طبق قانون تقسیمات کشوری (مصوب ۱۲۸۶ شمسی) ایران به ۴ ایالت «آذربایجان»،

 «خراسان»،

 «فارس»، و «کرمان و بلوچستان» تقسیم شد و هر ایالت به چند ولایت حاکم‌نشین و

 هر ولایت به چند

 نایب‌الحکومه‌نشین تقسیم شد.این تقسیمات تا سال ۱۳۱۶ با دگرگونی‌های کوچکی به

 همین گونه

ماند.آب و هوا

در سال ۱۳۱۶ خورشیدی با تصویب قانون جدید تقسیمات کشوری، ایران به ۱۰ استان و

 ۴۹ شهرستان

 تقسیم شد. به مرور زمان با ایجاد استان‌های جدید، تعداد استان‌های ایران افزایش

 یافت. برای مدت‌های

 مدیدی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ایران همچنان دارای ۲۴ استان بود. در سال

 ۱۳۷۲ استان اردبیل

 از استان آذربایجان شرقی جدا شد. همچنین استان قم در سال ۱۳۷۴ از استان تهران

 جدا شد و استان

قزوین در سال ۱۳۷۳ از استان زنجان جدا و به استان تهران پیوست و در سال ۱۳۷۶ به

 استان قزوین مبدل

 شد.در سال ۱۳۸۳، استان خراسان به سه استان: خراسان جنوبی، خراسان شمالی و

 خراسان

رضوی تقسیم شد. به این ترتیب اکنون ایران از ۳۰ استان تشکیل شده‌است. پایتخت

 کنونی ایران تهران

میباشد که بر اساس طرح آمایش سرزمین که در سال ۱۳۸۸ توسط مجمع تشخیص

 مصلحت نظام

 تصویب شد، پایتخت ایران باید تا ۱۶ سال دیگر(۱۴۰۴ هجری شمسی) از تهران به

مکانی دیگر انتقال

یابد.

 

واحد تقسیمات کشوری ایران

 

مسئول

 

نهاد مربوطه

 

مرکز

 

کشور

 

وزیر کشور

 

وزارت کشور

 

پایتخت

 

استان

 

استاندار

 

استانداری

 

مرکز استان

 

شهرستان

 

فرماندار

 

فرمانداری

 

مرکز شهرستان

 

بخش

 

بخشدار

 

بخشداری

 

مرکز بخش

 

دهستان

 

دهدار

 

دهداری

 

مرکز دهستان

 

شهر

 

شهردار

 

شهرداری

 

ندارد

 

روستا

 

دهیار

 

دهیاری

 

ندارد

 

 
 
 
نقشه آب‌وهوایی ایران

██ معتدل خزری بسیار مرطوب

██ معتدل خزری

██ مدیترانه‌ای با باران بهاره

██ مدیترانه‌ای

██ کوهستانی سرد

██ کوهستانی بسیار سرد

██ نیمه‌بیابانی سرد

██ نیمه‌بیابانی گرم

██ بیابانی خشک

██ بیابانی خشک گرم

██ خشک ساحلی گرم

██ خشک ساحلی

 
 
 

 

ایران از لحاظ آب و هوایی یکی از منحصر به فردترین کشورهاست. اختلاف دمای هوا در

 زمستان میان

گرمترین و سردترین نقطه گاهی به بیش از ۵۰ درجهٔ سانتی گراد می‌رسد. به طور کلی

 ایران در

منطقه‌ای قرار گرفته‌است که از دید بارندگی در سطح نیمه خشک و خشک قرار می‌گیرد.

آب و هوای ایران متأثر از چندین سامانه می‌باشد:

۱- سامانه پرفشار سیبریایی که با ریزش به عرض‌های جنوبی در نوار شمالی بارش

 باران و برف و کاهش

 دما و در سایر نقاط فقط کاهش دما را به همراه دارد.

۲-سامانه باران‌زای مدیترانه‌ای که از سمت غرب وارد ایران می‌شود و موجب ریزش باران

 یا برف در

 بسیاری از نقاط غربی و میانی و شرق ایران می‌شود.

۳-سیستم کم فشار جنوبی که در نوار جنوب و جنوب غرب موجب رگبار باران می‌شود.

میزان بارندگی در ایران بسیار متغیر است. در شمال به بیش از ۲۱۱۳ میلیمتر

 (رشت، ۱۳۸۳) نیز

می‌رسد.در نواحی کویری بارش عمدتاً بسیار کم و در حدود ۱۵ میلیمتر است. بارش

 نواحی شمال غرب

 و غرب، دامنه‌های جنوبی البرز و شمال شرق تا حدودی قابل توجه (حدود ۵۰۰ میلیمتر)

می‌باشد. در

 سایر نقاط میزان بارش از ۲۰۰ میلیمتر بیشتر نمی‌شود.

اختلاف دمای هوا در ایران در نقاط مختلف زیاد است. در حالی که در فصل زمستان دمای

شهرکرد در

 شب به ۳۰- درجه هم می‌رسد، مردم اهواز هوای تابستانی (۲۵ درجه) را تجربه

می‌کنند. هوای سواحل

 شمالی در تابستان گرم و مرطوب و در زمستان معتدل می‌باشد. نواحی شمال غرب و

 غرب تابستانهای

 معتدل و زمستان‌های سرد و نواحی جنوبی تابستان‌هایی شدیداً گرم و زمستان‌هایی

 معتدل دارند.

 

 

مردم

 

 
تغییرات جمعیت ایران بین سال‌های ۱۲۶۰ تا ۱۳۸۵ هجری شمسی
 

پیشینهٔ تاریخی تمدن در ایران به تمدن‌هایی در عیلام، شهر سوخته، جیرفت و...

 می‌رسد، ولی شروع

 تاریخ سیاسی ایرانیان از آغاز حکومت پادشاهی ایران در زمان ماد است. شاهنشاهی

 ماد، نخسین

شاهنشاهی ایران بوده‌است و لذا به عنوان شروع تاریخ شاهنشاهی ایران درنظر گرفته

 می‌شود،

ایران امروزه از اقوام زیادی از جمله :آذربایجانی، کرد، لر، بختیاری، بلوچ، مازندرانی،

گیلک، قشقایی،

 عرب، لک، تالشی، ترکمن، خلج، آشوری، کلدانی، مندایی(صائبی)، تات، گرجی،

 سیستانی، ارمنی،

و یهودی تشکیل شده‌است.

در ایران در مجموع حدود ۷۵ زبان و گویش رواج دارد و بزرگ‌ترین گروه‌های زبانی ایران را

فارسی، ترکی

 آذربایجانی، کردی، ترکمنی، گیلکی، مازندرانی، خلجی، تالشی، لری، بختیاری،

 عربی، بلوچی، لکی،

 دیلمی، تاتی، ارمنی، آشوری، مندایی، گرجی، عبری، کلدانی و... تشکیل می‌دهند.

زبان رسمی و اداری ایران فارسی است. فارسی یکی از زبان‌های شاخه هند و اروپایی

 است. براساس

اصل پانزدهم قانون اساسی ایران کتابهای درسی باید با این زبان و خط باشد، ولی

 استفاده از زبان‌های

 محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‏های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس، در

کنار زبان فارسی

 آزاد است.

 

دین

دین ایرانیان
دین     درصد  
شیعه
  
۸۹٪
سنی
  
۹٪
دیگر
  
۲٪
 

نقشه تقریبی قومیتی و دینی مردم ایران

همچنین آیین‌های دیگر در برخی دوره‌ها رواج یافته‌اند مانند دین مزدک، مانی و

مسیحیت پیش از اسلام.

در پانصد سال گذشته، به‌ویژه پس از تشکیل دولت صفویان همواره تشیع آیین رسمی

ایران بوده‌است و

اکنون از جمعیت ایران، ۸۹٪ شیعه، ۹٪ سنی و ۲٪ مسیحی، زرتشتی، یهودی، بهائی و

 پیروان سایر

ادیان هستند.[۱۰][پیوند مرده]در اصل ۱۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اسلام و

مذهب جعفری

 دوازده امامی دین رسمی است و سایر مذاهب اسلامی که در قانون اساسی به آنها

 تصریح شده شامل

 مذاهب چهارگانه اهل سنت (حنفی، شافعی، حنبلی، مالکی) و شیعیان زیدی (چهار

 امامی) نیز

قانونی و دارای احترام کامل می‌باشند. همچنین در اصل ۱۳ قانون اساسی، ایرانیان

 مسیحی، یهودی و

زرتشتی به عنوان اقلیت دینی پذیرفته شده‌اند و می‌توانند در حدود قانون بر اساس دین

 خود عمل

 نمایند.

 

روابط خارجی

 

خرمشهر در هنگام جنگ

ایران یکی از ۱۹۲ کشور عضو سازمان ملل متحد است. همچنین در سازمان کشورهای

 صادر کنندهٔ نفت

 (اوپک)، سازمان کنفرانس اسلامی، جنبش عدم تعهد، سازمان اکو، و پیمان NPT نیز

عضویت دارد.

روابط خارجی ایران در دورهٔ جمهوری اسلامی با تنش‌های فراوانی روبرو بوده‌است.

از جمله چالش‌های ایران پس از انقلاب می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • ماجرای یورش به سفارت آمریکا و به گروگان گرفتن دیپلمات‌های آمریکایی
  •  
  • جنگ تحمیلی ۸ ساله با عراق که با یورش کشور عراق به وقوع پیوست (حدود
  •  ۵۰۰ هزار کشته،
  •  یک میلیون زخمی و هزار میلیارد دلار خسارت برای ایران)
  • تحریم‌های بلندمدت اقتصادی و فناورانه)

 

منابع و معادن

مهمترین منابع ایران عبارتست از: نفت و گاز. ایران، دومین ذخایر نفتی جهان، یازده

درصد ذخایر ثابت

شده نفتی زمین معادل ۱۳۰ میلیارد بشکه؛ و نیز دومین ذخایر گازی جهان، هجده درصد

 ذخایر ثابت شده

 گاز زمین، معادل ۲۶ تریلیون متر مکعب را در اختیار خود دارد. مهم‌ترین منطقه‌های نفتی

 این کشور

مسجد سلیمان، هفتگل، گچساران، آغاجاری و اسلام آباد غرب(شاه آباد پیشین)

 است. همچنین دریای

 مازندران نیز اندوخته نفتی بسیاری را در خود نهفته دارد. نفت قم نیز در حال بهره‌برداری

است. بیشترین

 معادن در حال بهره‌برداری در استان‌های خراسان وجود دارد.

دیگر معادن مهم ایران عبارت‌اند از: معادن زغال سنگ ؛ کانیهای فلزی: طلا، منگنز،

 کرومیت، مس، سرب،

 روی، نیکل، کبالت، نقره و اورانیوم ؛ معدنی شیمیایی: گوگرد، نمک ؛ سنگهای تزئینی

 مانند فیروزه ؛

شن و ماسه.

 

 

صنایع

عمده‌ترین صنایع پیشرفته ایران عبارت‌اند از: صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، فولاد،

 نساجی، شیمیایی،

غذایی، خودروسازی، سدسازی، الکتریکی و الکترونیکی و....

سازه‌های مهم دستی و سنتی ایران عبارت‌اند از: فرش و قالی، گلیم بافی و زیلو،

منبت‌کاری، خاتم‌کاری

 و سفال‌گری.

 

 

راه‌ها

راه آهن سراسری جنوب باختر ایران را به شمال خاور آن، شمال باختر را به شمال خاور،

 و شمال باختر را

 به جنوب میانی متصل می‌سازد. خط‌آهنی که جنوب باختر ایران را به شمال خاور آن

 متصل می‌کند،

 نخستین خط‌آهن ایران است که در زمان رضا شاه ساخته شده‌است که بندر امام

خمینی (شاپور

 پیشین) را به بندر ترکمن متصل می‌کند. خط‌آهن دیگری از بندرعباس تا بافق و از آنجا

به سرخس (به

سوی ترکمنستان) و قطور (به سوی ترکیه) اتصال دارد. شمال خاور و شمال باختر ایران

نیز با خط‌آهن به

 هم ارتباط دارند.

همچنین جاده‌های آسفالته و خاکی همه شهرهای ایران را به هم مربوط می‌سازد.

راه‌های کشتیرانی در

 دریای مازندران، دریای عمان و خلیج فارس برقرار است. راههای هوایی میان بیشتر

 کشورهای بزرگ

 جهان و شهرهای بزرگ ایران به ویژه تهران و شیراز برقرار است.

 

اقتصاد

در ۳۰ سال گذشته جمعیت ۳۶ میلیونی ایران به ۷۰ میلیون تن افزایش پیدا کرده و

نخستین موج این

 نسل نو به بزرگسالی رسیده‌ است. بر اساس آمارهای رسمی نرخ بیکاری به ۲۲ درصد

 رسیده‌است اما

 برخی کارشناسان رقم آن را ۱۲٫۲ درصد برآورد می‌کنند. محمد خاتمی رئیس جمهوری

 پیشین می‌گوید:

 «حضور سالانه ۷۰۰ هزار نفر به بازارکار نشانگر فشار شدیدی است که اقتصاد ایران

ناگزیر به تحمل آن

است.»

در دوره (۱۳۸۳–۱۳۵۳)، نرخ تورم گاه ۷ درصد بوده و گاه به مرز ۵۰ درصد نزدیک شده‌است

و نرخ بیکاری

 زمانی ۳ درصد و گاهی بیش از ۱۶ درصد بوده‌است. در حالی که در زمینه بدهی

خارجی، این رقم برای

 مدت‌ها صفر بوده ولی گاه چنان افزایش یافته که دولت را با بحران بازپرداخت مواجه

کرده‌است. خصوصی

 سازی، رهایی از اقتصاد متکی به نفت و همگام شدن با اقتصاد جهانی پیشنهادهایی

 است که از سوی

 تحلیلگران برای بهبود اوضاع اقتصادی ایران مطرح می‌شود.

چشم‌انداز آینده

وابستگی شدید به درآمدهای غیر قابل اعتماد نفتی، برنامه ریزی اقتصادی ایران را

 همواره شکننده کرده

‌ است. برنامه دولت این است که وابستگی به درآمدهای نفتی را که ۸۰ درصد درآمدهای

 ارزی ایران را

تشکیل می‌دهد، کاهش دهد اما هر گونه تلاش برای خارج کردن درآمدهای نفتی به

معنای آن است که

 درآمدهای مالیاتی چند برابر شود.

صنعت ایران پس از سال‌ها همچنان زیر پوشش یک رشته قوانین حمایتی دولتی فعالیت

 می‌کند و اگر در

 برابر فشارهای رقابتی جهانی قرار گیرد ممکن است بسیاری از کارخانه‌ها تعطیل شود و

 بیکاری افزایش

 یابد. البته در سالهای اخیر شاهد تاکید ایرانیان بر درآمدهای غیر نفتی بودیم که به

گفته سازمان آمار

ایران درصد درآمدهای غیر نفتی در ۶ سال کذشته دو برابر شده‌است.

رشد اقتصادی

صندوق بین‌المللی پول در آخرین برآورد خود از رشد اقتصادی کشورها در سال ۱۳۸۴

 پیش بینی کرد:

 رشد اقتصادی ایران در این سال به ۵‎/۷ درصد برسد که بدین ترتیب نسبت به سال قبل

 از آن ۰‎/۱ درصد

کاهش خواهد داشت.

مرکز پژوهشهای مجلس ایران با ارائه گزارشی (۱۳۸۶)، استفاده بیش از حد از درآمدهای

 نفتی در چند

سال گذشته را عامل بی ثباتی در اقتصاد این کشور معرفی و پیش بینی کرده رشد

 اقتصادی ایران به

حدود ۵ درصد در سال ۱۳۸۷ برسد.

ذخایر ارزی و بدهی خارجی

ذخایر ارزی ایران در پایان سه ماهه نخست سال‌ جاری با ۲۷ درصد رشد نسبت به مدت

 مشابه سال

 گذشته از رقم ۶۵ میلیارد دلار فراتر رفت. این رقم نسبت به خرداد ۱۳۸۴ که ذخایر ارزی

 ایران ۳۴۰ هزار

 میلیارد ریال بود، بیش از ۷۲ درصد افزایش یافته‌است.

سیا حجم بدهی‌های ایران را تا پایان سال ۱۳۸۶، ۸، ۱۳ میلیارد دلار اعلام کرد.

چشم‌انداز آماری

کارشناسان بانک جهانی در گزارش شاخصهای توسعه در سال ۱۳۸۴ میانگین رشد

تولید ناخالص داخلی

 ایران در سال ۱۳۸۳ را شش و پنج دهم درصد تخمین زده‌اند که یک دهم درصد از سال

 ۱۳۸۲ کمتر است.

مرکز پژوهشهای مجلس ایران با ارائه گزارشی، پیش بینی کرده تورم در سال ۱۳۸۶ به

 بیشتر از ۲۲ درصد

 برسد. این نرخ تورم تقریباً دو برابر پیش بینی برنامه چهارم توسعه برای نرخ تورم در این

 سال است و

بیشترین رقم طی دوازده سال گذشته‌ است.

 

 

گردشگری

بر پایهٔ گزارش سازمان جهانی جهانگردی، ایران رتبه دهم جاذبه‌های باستانی و تاریخی

 و رتبه‌ پنجم

جاذبه‌های طبیعی را در جهان دارا است، ولی با این وجود تاکنون چندان در جذب

گردشگران خارجی

 موفق نبوده‌است.

 

هنر و فرهنگ

 

نگاره ایرانی به سال ۹۶۴ خورشیدی
 
 
نگاره‌ای از نوازندگان بر روی کاخ هشت‌بهشت اصفهان، از سال ۱۰۴۸ خ.

 

فرهنگ ایرانی ریشه در تاریخ دارد. برای شناخت فرهنگ ایران باید به کشورهای

 مستقلی که در پیرامون

 ایران هستند نیز نگریست. افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، پاکستان، ترکمنستان،

 جمهوری

آذربایجان و حتی ارمنستان و گرجستان و همچنین کردهای عراق و ترکیه همگی کم یا

زیاد گوشه‌ای از

 فرهنگ ایران را به ارث برده‌اند. حتی سرود ملی پاکستان به زبان پارسی است.

در مجموع می‌توان عناصر فرهنگ ایرانی را که فراتر از مرزهای ایران است را به اختصار

 چنین برشمرد: ۱-

 زبان پارسی که مهم‌ترین شاخصه فرهنگ ایرانی است. ۲- اعیاد ملی از جمله نوروز ۳-

شخصیتهای

اسطوره‌ای از جمله رستم ۴- اساطیر تمثیلی همچون دیو، سیمرغ و... ۵- علم و هنر ۶-

 معماری ایرانی

۷- دین اسلام و به‌خصوص مذهب تشیع

موسیقی ایرانی

 

موسیقی ایرانی به گونه‌های گوناگون بازشناخته می‌شود: موسیقی کلاسیک (یا

موسیقی اصیل یا ردیف)؛

 موسیقی محلی (نواحی)؛ موسیقی آیینی؛ مذهبی و.... به دلیل از بین رفتن

 بسیاری از قطعات

و آثار تاریخی موسیقی دقیقا روشن نیست اینگونه موسیقی در طول تاریخ چگونه اجرا

می‌شده ولی در

 دوره معاصر، موسیقی ایرانی هم به صورت تکنوازی (عمدتا مبتنی بر بداهه نوازی) و

هم به گونه گروهی

 که دربرگیرنده خواننده، نوازنده و تنبک‌نواز است، نواخته می‌شود. موسیقی ایرانی

 هنگامی که به گونه

 تک‌نوازی نواخته می‌شود، مونوفونیک است، هرچند در تک‌نوازی نیز آکوردها برای

 آرایه‌بندی به کار

 می‌روند و در برخی فرم‌ها شاید در سراسر یک آهنگ نُت پدال نواخته شود. موسیقی

 که به گونه

گروهی نواخته می‌شود، هته روفونیک است و آهنگی که خواننده آماده می‌کند، نوازنده

 به آسانی آن را

بازتاب می‌دهد و کم و بیش آن را دگرگون می‌سازد.

 

ورزش

ورزش اوّل ایران کشتی آزاد می‌باشد و فوتبال پرطرفدارترین ورزش آن است. ایران اوّلین

 بار در المپیک

۱۹۴۸ لندن با ۲۸ ورزشکار حاضر شد و موفق به کسب یک مدال برنز در وزنه‌برداری توسط

 جعفر

سلماسی گشت. ایران پس از آن در ۱۳ دورهٔ دیگر نیز شرکت نمود و تنها دو المپیک

۱۹۸۰ مسکو و

۱۹۸۴ لوس‌آنجلس را تحریم نمود. بهترین مقام ایران در المپیک رتبهٔ چهاردهم در المپیک

۱۹۵۶ ملبورن

 است.

تیم ملی فوتبال بزرگسالان مرد ایران نیز در ۳ دورهٔ جام‌جهانی در سال‌های ۱۹۷۸

آرژانتین، ۱۹۹۸ فرانسه

و ۲۰۰۶ آلمان حضور داشته‌است.

 

 

نویسنده : حسن قربانی : ٩:٢٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/۱٠/٢۸
Comments نظرات () لینک دائم

راههای استان مازندران

 

راههای آسفالته : علاوه بر شبکه اصلی که به صورت طولی در

 

 مسیر شرقی – غربی استقرار یافته، سایر شبکه های اصلی

 

 بصورت عرضی ( شمالی جنوبی ) مازندران را از طریق  سه راه

 

 ارتباطی تهران : هراز، چالوس و فیروزکوه ; و از محورهای

 

 ارتباطی دیگر به استانهای گلستان ،سمنان، خراسان و گیلان

 

پیوند می دهد. احداث و راه اندازی آزاد راه تهران شمال با فاصله

 

 دسترسی  5/1 ساعت (120 کیلومتر) از طرحهای محوری و

 

 استراتژیک کلان شهر ( تهران – مازندران ) خواهد بود. تراکم راهها

 

 در سالهای اخیر استان 2/2 کیلومتر و راههای فرعی 9/6 کیلومتر

 

 در یکصد کیلومتر مربع است. راههای اصلی و فرعی ( درجه یک )

 

 که معمولاً در مناطق جلگه ای و بعضاً کوهستانی وجود دارد از

 

 کیفیت نسبتا مطلوب و دارای مشخصه های فنی و هندسی

 

 مناسبی هستند. از مجموع 7503 کیلومتر راه استان ، 2475

 

کیلومتر آسفالته و 3510 کیلومتر شوسه و 1518 کیلومتر شنی

 

 می باشد.

 

ارتباط ریلی : راه آهن ، مازندران را به تهران و استان گلستان

 

متصل می سازد. این خط با 23 دستگاه ، 292 کیلومتر طول دارد.

 

 مسافر جابه جا شده استان در سال های اخیر نزدیک به 370 هزار

 

نفر ( 8/3 % کشور ) ، اما حجم کالای تخلیه و بارگیری شده بیش

 

از  5/1 میلیون تن در سال ( 5/6 % کشور ) می باشد. در اولویت

 

 برنامه های حمل و نقل ریلی  مازندران تا ظرفیت بالقوه چهار ( 4 )

 

 میلیون تن بار قابل افزایش می باشد. حمل کالاهای ترانزیتی مواد

 

 نفتی و ذغال سنگ از طریق راه آهن صورت میگیرد. با توجه به

 گسترش آتی ظرفیت بندر امیرآباد بهشهر تا 10 میلیون تن و

 

 توسعه گردشگری ، ضرورت احداث خط آهن جدید شمال – تهران و

 

 گیلان – مازندران در طول ساحل در آینده اجتناب ناپذیر خواهد بود

 

 که نیاز به سرمایه گذاری داخلی و خارجی در این بخش می باشد.

 

ارتباط هوایی : با محور قرار گرفتن صنعت گردشگری در توسعه

 مازندران به لحاظ موقعیت جغرافیایی و برخورداری ازمواهب طبیعی

 ، حجم بالای مسافرت استان در مقایسه با سایر مناطق کشور

 

، ارتباط هوایی نیز گسترش می یابد مازندران دارای 3 فرودگاه

 

 ساری ( بین المللی ) در شرق (استان)، نوشهر  و رامسر در غرب

 استان است.

 

ارتباط دریایی : در اوایل قرن سیزده هجری شمسی نیمی از

 

 تجارت ایران از طریق دریای مازندران انجام می شد که این مهم در

 

 طول زمان به شدت کاهش یافته ولی در سالهای اخیر رو به

 

 افزایش است. مازندران در زمینه حمل و نقل دریایی با وجود

 

 همجواری با کشورهای آسیای میانه و قفقاز و برخورداری از

 

338 کیلومتر نوار  ساحلی از 5 بندر شامل بنادر ( تجاری مسافری)

 

 نوشهر و اسکله ( نفتی ) نکاء‌ ، بنادر ماهیگیری شهر بابلسر و

 

 چند منظوره فریدونکنار ( بابلسر ) و به ویژه مجتمع بزرگ بندری و

 

 منطقه ویژه امیر آباد  بهشهربر خوردار است. منطقه ویژه اقتصادی

 

و مجتمع تازه تاُسیس بندر امیر آباد با ظرفیت بارگیری و تخلیه 4

 

 میلیون تن در سال ( و رو به گسترش تا 10 میلیون تن ) بزرگترین

 

 بنادر کشور محسوب می گردد که فصل جدیدی را در حمل و نقل

 

 دریایی بین المللی ایران از طریق استان مازندران و کشورهای

 

 آسیای میانه و حاشیه دریای خزر  با ظرفیت 7 (و رو به افزایش تا

 

 15) میلیون تن را ایجاد کرده است. در عین حال ،  مازندران در

 

 ترانزیت کالا و مواد نفتی و سوآپ ( مواد نفتی ) استان نقش

 

 ممتازی در کشور دارد.

 

از مهمترین قابلیت های بخش حمل و نقل دریایی می توان به موارد

 

 زیر اشاره کرد:


   (1) برخورداری از موقعیت استراتژیک منطقه ای، ملی و جهانی

 

(2) مجتمع بندری امیر آباد و منطقه ویژه اقتصادی و اتصال به شبکه

 

 راه آهن سراسری.

 

(3) برخورداری از استانداردهای بین المللی در فرودگاه ساری و

 

 امکان برقراری ارتباط منطقه ای

،

(4) وجود بنادر فعال با استاندارد های جهانی ( ایمنی ) با ظرفیت 7

 

 میلیون تن (قابل افزایش تا 15 میلیون تن)

 

(5) وجود تأسیسات  زیربنائی، و  توپوگرافی مناسب ( خصوصاً در

 

 سواحل دریا ) و  نزدیکی بازارهای  منطقه ای

 

(6) ارتباط دریای خزر از طریق ولگا با دریای سیاه و مدیترانه که

 

 نقش تجاری صنعتی منطقه را مضاعف می نماید.

 

(7) موقعیت ممتاز منطقه  ویژه اقتصادی و مجتمع  بندری امیر آباد

 

  بهشهر جهت  سرمایه گذاری و تحرک اقتصادی

 

گمرکات استان : اداره کل گمرکات ( و همچنین بنادر و

 

 کشتیرانی)مازندران در نوشهر در کنار ساحل دریا مستقر است

 

علاوه بر این ، ادارات گمرک شهر ساری ، فرودگاه دشت ناز ساری

 

 ، بندر امیرآباد بهشهر فعال می باشند.

نویسنده : حسن قربانی : ٢:٤٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۱٠/٢٠
Comments نظرات () لینک دائم